Τα Αγόρια του Νίκελ - Colson Whitehead

 Μετά από πολύ καιρό που είχα διαβάσει τον Υπόγειο Σιδηρόδρομο, ήρθε η στιγμή να διαβάσω και τα Αγόρια του Νίκελ, μια σπαρακτική ιστορία βασισμένη σε πραγματικά γεγονότα.

Ο Colson Whitehead αυτή τη φορά μας μεταφέρει στην Αμερική του 60, και πιο συγκεκριμένα στο αναμορφωτήριο του Νίκελ (βασισμένο στο αναμορφωτήριο Doziers στη Φλόριντα). Εκεί από ένα παιχνίδι της μοίρας, μια αδικία ή δυστυχώς μια κάποτε πραγματικότητα βρίσκεται και ο πρωταγωνιστής μας, ο πολύ έξυπνος έφηβος Έλγουντ, όπου αναγκάζεται να παρατήσει τη ζωή και τα μαθήματα του, και βρίσκεται κλεισμένος στους τοίχους του Νίκελ, εκεί όπου η αδικία φωλιάζει παντού.

Μέσα από την παραμονή του εκεί, βλέπουμε την σκληρότητα και την αδικία, τον ρατσισμό που επικρατούσε και τη διαφορετική συμπεριφορά που είχαν οι μαύροι από τους λευκούς, όπου η βία - λεκτική και σωματική - και φυσικά η κακοποίηση επικρατούν και μάλιστα με πολύ σκληρούς όρους. Παρόλα αυτά, μέσα στην καθημερινή σκληρότητα δεν παύει να υπάρχει η ανάγκη για φως και ελπίδα, και φυσικά η δύναμη της φιλίας. Η γραφή είναι αρκετά ρεαλιστική και ωμή, και αυτό δεν είναι κακό, απλώς ένιωσα πως σε κάποια κομμάτια στερείται της λογοτεχνικότητας. Η καταγραφή όλων αυτών των γεγονότων σε πολλά σημεία θύμιζε «ρεπορταζ» και άρθρο κάποια εφημερίδας- αναμφίβολα από αυτά που σου μένουν. Αν και στην αρχή δέθηκα με τον ήρωα, κάπου προς τη μέση άρχισε να χάνεται αυτή η σύνδεση. Παρόλα αυτά είναι σίγουρα ένα βιβλίο που μου έμεινε, μια γροθιά στο στομάχι, και η υπενθύμιση ότι πράγματα που τώρα είναι δεδομένα κάποτε δεν ήταν. (Όχι ότι τώρα είμαστε και καλύτερα, αλλά όσο να πεις!) Επίσης εγώ προσωπικά δεν γνώριζα για το αναμορφωτήριο Doziers πριν διαβάσω αυτό το βιβλίο, και ήταν μια πολύ καλή αφορμή να ψάξω για το συγκεκριμένο θέμα- και το πραγματικό κολαστήριο που λειτουργούσε στη Φλόριντα για 111 χρόνια, και έχει πολύ ενδιαφέρον να μελετήσετε τα άρθρα που υπάρχουν online για το θέμα. Είναι μια πλευρά της ιστορίας που σίγουρα δεν πρέπει να ξεχαστεί.