Είναι αυτή η πιο προσωπική και ταυτόχρονα πρωτότυπη λογοτεχνική εξομολόγηση που έχω διαβάσει ποτέ; Μέχρι στιγμής ναι! Ο Κωστής Μαλούτας, και οι εκδόσεις Γεννήτρια έρχονται με ένα βιβλίο που διαβάζεται σε ένα μόλις απόγευμα, και που σε απορροφάει και σε βάζει να θυμάσαι ή αν δε θυμάσαι και εσύ μαζί με τον συγγραφέα. Κάτι μεταξύ λογοτεχνικής άσκησης και συνειρμικής γραφής, ο συγγραφέας καταγράφει πράγματα που δεν θυμάται, και μέσα από αυτά ξετυλίγεται μια ολόκληρη εποχή. Και τώρα θα μου πεις εσύ τι μπορεί να μην θυμάται κάποιος και εσένα να σε αγγίξει τόσο πολύ ; Και θα σου πω ότι τελικά αυτά που δεν θυμόμαστε, μπορεί να είναι εξίσου δυνατά με αυτά που θυμόμαστε!

Μέσα σε ένα απόγευμα, μπήκα στη ζωή κάποιου ανθρώπου που δεν γνώριζα αλλά τελικά ήταν σαν να ξέρω, αναπόλησα την δική μου ζωή, τα παιδικά μου χρόνια , θυμήθηκα πράγματα που δεν θυμόμουν και αντιλήφθηκα πόσα δεν θυμάμαι και που ίσως αξίζουν παραπάνω προσοχής. Τέλος, και πιο ενδιαφέρον, κάποια στιγμή στάθηκα να αναρωτιέμαι αν κάποια πράγματα τα έχω όντως ζήσει ή είναι ιστορίες που μου έχουν άλλοι διηγηθεί, τα θυμάμαι ή δεν τα θυμάμαι, και ίσως θα ήταν καλή ιδέα να ξεκινούσα πάλι αυτόματη γραφή, όπως τότε στη σχολή, αλλά πολύ φοβάμαι πως το πρωινό ξύπνημα με ένα τρίχρονο στο πλάι δεν θα βοηθήσει ιδιαίτερα σε αυτό! Όπως και να έχει, είμαστε οι αναμνήσεις μας! Αυτές που έχουμε και κυρίως αυτές που δεν έχουμε!

 Αυτό το μικρό βιβλιαράκι που ρουφιέται σε ένα μόλις απόγευμα θυμίζει κάτι από τα παλιά, αλλά γραμμένο στο σήμερα για ένα θέμα τόσο απλό και πάντα επίκαιρο, αυτό της αναζήτησης της αληθινής αγάπης.

 Μια αγαπημένη σειρά βιβλίων από τους μικρούς κυρίους και τις μικρές κυρίες, που ταξιδεύουν σε διάφορες χώρες, σκορπίζοντας γέλιο, χαρά αλλά και χρήσιμες γνώσεις και πληροφορίες για κάθε χώρα που επισκέπτονται! Από την ηλιόλουστη Ελλάδα, τη μαγική Ιαπωνία, το ρομαντικό Παρίσι έως τη φύση της Αυστραλίας και τα διώροφα λεωφορεία της Μεγάλης Βρετανίας, αυτά τα τόσο μικρά βιβλιαράκια γεμίζουν με μεγάλες εικόνες το μυαλό και τη φαντασία των παιδιών ενώ ταυτόχρονα τα διασκεδάζουν με τις αστείες τους στιγμές! Υγ. Κάποια έχει τρελαθεί με τον κύριο Σκουντουλφη!

Φυσικά και ανήκω στη γενιά που μεγάλωσε με αυτές τις ιστορίες - την κλασική σειρά που κυκλοφορούσε τότε - μην ρωτήσετε πότε! Και βλέπω με μεγάλη χαρά πώς αντέχουν ακόμη στον χρόνο! Τι πιο όμορφο από αυτό!

 Μετά την πλεξούδα & τον χαρταετό είμαι πάλι εδώ με μια ακόμη ιστορία της Λετίσια Κολομπανί, τις Θριαμβεύτριες!

 Δύο μικρές ιστορίες του Thomas Mann από τις εκδόσεις Μεταίχμιο! 

Ο Μάριο και ο Μάγος, είναι μια αλληγορική ιστορία όπου μέσα από τον ταχυδακτυλουργό Τσιπόλα βγαίνουν στην επιφάνεια παιχνίδια εξουσίας, δύναμης και χειραγώγησης. Η νουβέλα αυτή γράφτηκε το 1929, όμως παραμένει επίκαιρη μέχρι και σήμερα. Οταν ο Τσιπόλα ανεβαίνει στη σκηνή και κάνει τα «κόλπα» του, βλέπουμε πως το κοινό τον παρακολουθεί, και τι εισπράτει από αυτόν, πως υποκύπτει στα τερτίπια του,  και μαζί ακολουθούμε και εμείς. Και το όλο σκηνικό κλιμακώνεται μέχρι να φτάσει στο δραματικό τέλος. Όμως η ιστορία αυτή μιλάει για κάτι πιο βαθύ. Πολιτική σάτιρα & παιχνίδια εξουσίας, ελεύθερη βούληση και δύναμη της εξουσίας - θέματα που απασχολούν και προβληματίζουν. Το βιβλίο γράφτηκε ως απάντηση στην άνοδο του φασισμού, κάτι που δεν είναι πια μακρινή ανάμνηση, εξού και γι’αυτο διατηρεί τη διαχρονική του αξία .

Ο μικρός κύριος Φρίντεμαν - μια ακόμη σε έκταση μικρότερη ιστορία, ή αλλιώς από τα αγαπημένα μου βιβλιοσφηνάκια! Σε αυτήν την νουβέλα διαβάζουμε την ιστορία του μικρού κύριου Φρίντεμαν, ενός νεαρού άνδρα με μια ελαφριά σωματική αναπηρία, όπου ζει μια φαινομενικά ήρεμη ζωή, μέχρι τη στιγμή που ερωτεύεται μια αρκετά δυναμική γυναίκα και οι ισορροπίες αλλάζουν. Κοινωνική περιθωριοποίηση, καταπιεσμένα θέλω και επιθυμίες που οδηγούν σε ένα ακόμη τραγικό τέλος. 

Και τα δύο αυτά βιβλία διαβάζονται πολύ εύκολα και σε παρασέρνουν μέσα από τον απλό ρυθμό, τις αλληγορίες και την κορύφωση που κλιμακώνεται σταδιακά. Επιφυλάσσομαι και για το Μαγικό Βουνό, που βρίσκεται στη λίστα με τα αδιάβαστα εδώ και πολλά χρόνια!