Είχα μεγάλη περιέργεια να διαβάσω το συγκεκριμένο βιβλίο, μιας και είχα λατρέψει την ταινία! Δεν είμαι από τα άτομα που προτιμώ απαραίτητα τα βιβλία από τις ταινίες, ίσα ίσα υπάρχουν αρκετές ταινίες που μου έχουν αρέσει περισσότερο ως ταινίες, και φυσικά, το αντίστροφο! Σε αυτήν την περίπτωση, μιλάμε για δύο διαφορετικά πράγματα, που το κάθε ένα από αυτά κατά τη γνώμη μου αξίζει, για διαφορετικούς λόγους! 

 Η ιστορία της Μπέλας Μπάξτερ, μιας γυναίκας που κατέληξε ιατρικό πείραμα, αφότου βρέθηκε νεκρή όντας έγκυος και ο γιατρός- μέντορας της, Θεόνικος Μπάξτερ την επανέφερε στη ζωή μεταφέροντας τον εγκέφαλο του παιδιού της στο σώμα της, δημιουργώντας έτσι την ιστορία της από το μηδέν. Έτσι, έχουμε ένα κορίτσι που ανακαλύπτει την ζωή, τον κόσμο, τον εαυτό της και φυσικά τη σεξουαλικότητα της, εγκλωβισμένη στο σώμα μιας όμορφης και γοητευτικής γυναίκας. Η αυθόρμητη Μπέλα γυρίζει τον κόσμο, και μαθαίνουμε περισσότερα για αυτήν μέσα από τις επιστολές του Ντάνκαν  (με τον οποίον έχει κλεφτεί, ενώ έχει αρραβωνιαστεί ήδη τον Άρτσιμπαλντ ΜακΚέρι, φοιτητή και βοηθό του Θεόνικου) ο οποίος καταλήγει να την βλέπει ως μάγισσα! , αλλά και τις επιστολές της ίδιας, όπου βλέπουμε πως η ίδια ανακαλύπτει και βλέπει τον κόσμο, πως αλλάζει, πως ωριμάζει συναισθηματικά, κοινωνικά και πολιτικά. Μέσα από τις κοινωνικές ανισότητες που έρχεται αντιμέτωπη, αλλ και την αδικία που αντιμετωπίζει και βλέπει μέσα από τα ταξίδια της,  η Μπέλα βλέπει και την άλλη όψη, με την πατριαρχία, την θρησκεία , τη θρησκοληψία να πρωταγωνιστούν. Γυρνώντας πίσω, και αποφασίζοντας να παντρευτεί τον ΜακΚέρι γίνεται η απόλυτη ανατροπή, αφού το παρελθόν τους χτυπάει την πόρτα! 

Μέσα από αυτήν την φαινομενικά απλή και διασκεδαστική ιστορία υπάρχει ένα βαθύτερο κείμενο σχετικά με την αυτοδιάθεση του γυναικείου σώματος και νου, ενώ μας φέρνει αντιμέτωπους με πολλά ερωτήματα σχετικά με τα ιατρικά πειράματα και την ηθική. Το βιβλίο μπορεί να έχει αρκετό χιούμορ και σαρκασμό , και να διαδραματίζεται κατά την βικτωριανή εποχή, όμως πολλές εικόνες και αντιλήψεις για το γυναικείο φύλο που υποστηρίζουν κάποιοι ήρωες, υπάρχουν μέχρι και σήμερα. Το βιβλίο στέκεται περισσότερο στους χαρακτήρες από την ταινία, εμβαθύνει σε αυτούς, στον τρόπο που διαμορφώνονται, πώς ξεκινάνε και πώς καταλήγουν ζώντας σε έναν κόσμο πολύπλοκο, άδικο και γεμάτο εμπόδια, τόσο σε επίπεδο πλοκής όσο και σε ένα πιο εσωτερικό πλαίσιο, κατι που σου αφήνει στο τέλος μια πιο γεμάτη αίσθηση από την κατά τα άλλα πολύ ωραία ταινία! 

Ξέρετε πόσο πολύ αγαπώ τα βιβλία που έχουν να κάνουν με τη συγγραφή και τον χώρο του βιβλίου - ιδίως όταν δεν ρομαντικοποιείται ο χώρος, αλλά βλέπουμε ένα πιο ρεαλιστικό πλαίσιο! Αν δε, έχουμε μέσα λίγο ίντριγκα, λίγο πάθος, λίγη εμμονή και λίγο «κουτσομπολιό» μιλάμε για ένα απολαυστικό ανάγνωσμα! Ένα τέτοιο, είναι και το - πρωτόλειο- μυθιστόρημα του Ντόμινικ Αμερένα που συστήνεται στο αναγνωστικό κοινό με ένα μυθιστόρημα που αφορά τη συγγραφή, και ένα ερώτημα που ίσως δεν είχατε αναρωτηθεί μέχρι σήμερα ! Έχει δικαίωμα ένας συγγραφέας να διηγηθεί την ιστορία κάποιου άλλου και αν ναι, μέχρι πού ; 

Η ιστορία αφορά έναν wanna be διάσημο συγγραφέα, που συναντάει τυχαία την Μπρέντα Σέιλς και παθαίνει μια μικρή εμμονή. Ποια είναι η Μπρέντα Σέιλς; Είναι μια εξαφανισμένη συγγραφέας, όπου με δύο βιβλία της έκανε το μπαμ στο παρελθόν και μετά εξαφανίστηκε χωρίς να μάθει ποτέ κανένας τίποτε για αυτήν. Ο πρωταγωνιστής μας, απελπισμένος και χωρίς να το σκεφτεί πολύ αποφασίζει να την αναζητήσει, να μπει στη ζωή της, να μάθει την ιστορία της και να γράψει το μυθιστόρημα που θα ταράξει τα νερά, την ιστορία της ζωής της, και να ανακαλύψει τους λόγους πίσω από την εξαφάνιση της! Για να το πετύχει όμως αυτό, θα μπλεχτεί μέσα στο ίδιο του ψέμα, ενώ οι ανατροπές στο τέλος θα φωτίσουν την πραγματικότητα γύρω από αυτό το μυστηριώδες όνομα και πρόσωπο της λογοτεχνίας! 

Μια ιστορία με αγωνία, για το αν και πότε ο πρωταγωνιστής θα πει την αλήθεια- αφού για να προσεγγίσει την Μπρέντα ισχυρίζεται πως είναι ο εγγονός της- και με ποιον τρόπο! Ενας φιλόδοξος, υποτακτικός νέος που για να μπορέσει να επιβιώσει βιοπορίζεται ως πειραματόζωο σε ιατρικές έρευνες - πράγμα που έχει κάνει και ο ίδιος ο συγγραφέας! - ενώ παράλληλα βλέπουμε τη σχέση του με την ακόμη περισσότερο φιλόδοξη Ρουθ, η οποία ασχολείται και αυτή με την συγγραφή. Το βιβλίο έχει γρήγορο ρυθμό, διαβάζεται ευχάριστα, έχει ανατροπή, αγωνία και ίντριγκα! 

Το ένα βασικό ερώτημα που θεωρώ ότι πραγματεύεται το βιβλίο έχει να κάνει με το προφανές - ως που δηλαδή μπορεί να φτάσει κάποιος για να πετύχει αυτό που θέλει - με την ακόμη πιο προφανή απάντηση, ως το τέρμα αν το λέει η ψυχούλα του!  Το άλλο ερώτημα όμως, που βρήκα πολύ πιο ενδιαφέρον, έχει να κάνει με το ποιος έχει το δικαίωμα να διηγηθεί την ιστορία κάποιου άλλου, πόσο πρέπει ή και όχι να παραποιήσει κάποια στοιχεία και γιατί , και αν τελικά θέλει να πει αυτήν την ιστορία επειδή όντως ενδιαφέρεται για αυτό το πρόσωπο ή για να ικανοποιήσει προσωπικές του φιλοδοξίες! Ερωτήματα που σηκώνουν πολύωρες ενδιαφέρουσες συζητήσεις! Αν όλα αυτά σας ακούγονται και εσάς ενδιαφέροντα τότε σίγουρα αυτό το βιβλίο θα σας κρατήσει καλή συντροφιά! 

Και όμως, όλη αυτή η πολύ δυνατή ιστορία, γεμάτη εικόνες και συναισθήματα, θλίψη και αγωνία, διαδραματίζεται σε λίγες λέξεις. Όσο το βιβλίο προχωράει η αγωνία κορυφώνεται, ενώ ένα μεγάλο Γιατί; πλανάται παντού στον αέρα. Ένα απλό κείμενο, χωρίς περιττές πληροφορίες που καταφέρνει να σε αγγίξει και να σε κερδίσει. Σε συγκινεί και σε αγγίζει χωρίς να χρειάζεται να πει πολλά, και αφήνει πολλά κοινωνικά μηνύματα χωρίς διδακτισμό. 

Ο Τολστόι έγραψε αυτήν την την ιστορία προς το τέλος της ζωής του, και αφού είχε γράψει ήδη  τα μεγάλα και εμβληματικά του έργα. Μια ακόμη καταγραφή για έναν πόλεμο που έφερε πολλές απώλειες και δεινά - όπως κάθε πόλεμος εξάλλου- και με τον συγγραφέα να δηλώνει τις πολιτικές και κοινωνικές του θέσεις μέσα από τα γραπτά του, που μέχρι και σήμερα διαβάζονται με πολύ ενδιαφέρον, συγκίνηση και πολλά μηνύματα σχετικά με την απολυταρχία και την αδικία. 

 Ένα βιβλίο που με κέρδισε από τον τίτλο και μόνο - πείτε μου έχω άδικο; Η ιστορία διαδραματίζεται στην Κολομβία, με πρωταγωνιστή εναν νεαρό καθηγητή Νομικής, τον Αντονιο Γιαμάρα, και τη φιλία του με τον μπιλιαρδόρο Ρικάρδο Λαβέρδε. Ο Λαβέρδε, με το σκοτεινό του παρελθόν , αναπτύσσει αμέσως μια ιδιαίτερη και δυνατή φιλία με τον Αντόνιο, του οποίου τη ζωή και παρακολουθούμε. Ολα θα ανατραπούν όταν έπειτα από κάποια χρόνια, οι δυο τους πέφτουν θύματα από μια επίθεση πυροβολισμού, με τον Αντόνιο να τραυματίζεται, και τον Λαβέρδε να χάνει τη ζωή του. 

Από τότε, ξεκινάει ένα άλλο κεφάλαιο στη ζωή του Αντόνιο, με την προσωπική του ζωή να καταρρέει-γεμάτη φόβο πια-  ενώ η ανάγκη να μάθει περισσότερα πράγματα για τον φίλο του γίνεται όλο και μεγαλύτερη. Έτσι, θα ξεκινήσει ένα ταξίδι αναζήτησης, όπου μέσα από την κόρη του Λαβέρδε θα μπορέσει να γνωρίσει καλύτερα τον άνθρωπο που του σημάδεψε τη ζωή. 

Ένα ατμοσφαιρικό και συνάμα καταθλιπτικό μυθιστόρημα, που αντιπροσωπεύει μια ολόκληρη γενιά ανθρώπων που έζησε την περίοδο των καρτέλ και του Εσκομπαρ στην Κολομβία. Ωστόσο το βιβλίο δεν στέκεται εκεί, όσο περισσότερο στην προσωπική αναζήτηση του ήρωα, και το δικό του δράμα - το οποίο είναι και αρκετά έντονο! Παρόλα αυτά, μέσα από τη γραφή μπορούμε να μπούμε λίγο στο κλίμα της εποχής- αν και θα ήθελα λίγο ακόμη! Λάτρεψα τις περιγραφές και τον τρόπος γραφής του συγκεκριμένου βιβλίου, υπάρχει βασικά περίπτωση να διαβάσω Λατινοαμερικάνικη λογοτεχνία και να μην μου αρέσει ; Μέχρι στιγμής - όχι! 

Μια ολόκληρη εποχή, μια γενιά ανθρώπων που έζησαν στον φόβο, κατεστραμμένα όνειρα και ζωές, μεγάλα όνειρα που κυνηγήθηκαν με τον λάθος τρόπο , έρωτες και αγάπες και πολλή, πολλή μοναξιά συνθέτουν αυτό το ποιητικό μυθιστόρημα του Βασκεζ, στο επίκεντρο του οποίου βρίσκεται πάντα ο άνθρωπος, και η ελπίδα που αχνοφαίνεται πίσω σκονισμένη! 

Οι Χριστουγεννιάτικες ιστορίες δεν είναι πάντα μες την τρελή χαρά, και αυτό είναι οκ! Πολλές φορές θα σε πιάσουν από το χέρι και θα σπαράξουν την καρδιά σου, και όταν αυτό θα γίνει μέσα από τα μάτια ενός παιδιού εσύ θα μείνεις λίγο μετέωρος στο τι ακριβώς αισθάνεσαι. Κάπου θα νιώσεις μια υποψία θαλπωρής και ζεστασιάς, όμως το κρύο που θα βρίσκεται από κάτω θα είναι αρκετά δυνατό για να επικρατήσει. Ως τίμια millennial που το κοριτσάκι με τα σπίρτα ήταν πάντα στις αγαπημένες μου ιστορίες για τα Χριστούγεννα, δε θα μπορούσε αυτή η μικρή ιστορία να μην με συνεπάρει και να με ταξιδέψει για λίγο στα αναγνώσματα των παιδικών μου χρόνων. 

Είναι ένα βιβλίο που διαβάζεται πολύ γρήγορα, με μικρά κεφάλαια, κοφτά μα περιγραφικά. Αφηγήτρια είναι ένα μικρό κορίτσι, όπου ζει με την ανήλικη αδερφή και τον πατέρα τους, ένα πατέρα που του έχει αδυναμία, τον βλέπει ως μια φιγούρα στιβαρή, αυτός όμως έχει άλλα πάθη που τον κρατάνε μακριά από τις κόρες του και τον οδηγούν σε καταστροφικά λάθη, αφήνοντας στην ουσία δύο ανήλικα παιδιά να μεγαλώνουν μόνα τους, ενίοτε και με τη βοήθεια κάποιων γειτόνων ή γνωστών. 

 Και ενώ ο πατέρας είναι απόν τα κορίτσια συνεχίζουν να ελπίζουν. Συνεχίζουν να πιστεύουν στο θαύμα που όπως λέει ο επιστάτης του σχολείου, θα έρθει! Αναγκάζονται να μην είναι παιδιά, να μεγαλώσουν απότομα ακόμη και αν δεν το γνωρίζουν. Και αν όλα αυτά σου ακούγονται βαριά, το βιβλίο είναι με τέτοιον τρόπο γραμμένο που δε θα σε κάνει να κλάψεις, ούτε θα σε εκβιάσει συναισθηματικά, αλλά θα σου αφήσει μια γλυκιά πικρία, ένα αίσθημα ανικανοποίητου για αυτά τα παιδιά - που αντιπροσωπεύουν πολλά παιδιά σε αυτόν τον κόσμο, και προσωπικά πλέον ως μαμά που στα μάτια της κόρης μου βλέπω όλα τα παιδιά του κόσμου θεωρώ πως δεν υπάρχει κάτι χειρότερο σε αυτόν τον κόσμο, από παιδιά που δεν είναι παιδιά. Είναι δικαίωμα τους και υποχρέωση όσων τα φέρνουμε σε αυτόν τον κόσμο να κρατήσουμε την αθωότητα τους και την τρυφερή παιδική τους ηλικία για όσο μπορέσουμε. Ξέρω πως δεν συμβαίνει με όλα τα παιδιά του κόσμου και αυτό με πληγώνει. Για αυτό θα κλείσω με αυτήν την ευχή, όλα τα παιδιά αυτής της γης να έχουν μια αγκαλιά που θα τα οδηγεί στον δρόμο προς τα αστέρια, μια αγκαλιά γεμάτη ζεστασιά και θαλπωρή, ηρεμία και γαλήνη.

Μετά το χτεσινό φιάσκο, όπου είχα συντάξει τόσο ωραία τις σκέψεις μου για αυτό το βιβλίο, έγραφα έγραφα και τελικά δεν αποθήκευσα ποτέ τη σημείωση, αποφάσισα σήμερα να τα γράψω λίγο διαφορετικά και πιο περιληπτικά, για να διαφυλάξω την ψυχική μου υγεία!

Κοινώς, οι περισσότεροι γνωρίζετε αυτήν την ιστορία, όσοι όμως δεν τη γνωρίζετε ποτέ δεν είναι αργά ! Δεύτερη φορά που το διαβάζω- συγκεκριμένα το άκουσα - δεν ξέρω αν έχετε καταλάβει ότι τώρα τελευταία την έχω κατά βρει με τα audiobooks- οπότε λέω ας ακούσω κάτι γνώριμο μεν, σε διαφορετική μετάφραση δε! 

Σίγουρα είναι ένα βιβλίο με πολλές περιγραφές και συμβολισμούς - οπότε αν δεν είστε φαν να το έχετε αυτό υπόψιν! Αν είστε - όπως εγώ, θα το λατρέψετε! Είναι όμως μια κλασική ιστορία γεμάτη πολλά νοήματα, μεταφορές, σύμβολα και όπως λέγεται και κάποια πραγματικότητα! Είναι μια ιστορία που θα σας κάνει να αισθανθείτε πολλά συναισθήματα ,τα οποία κορυφώνονται κατά την ανάγνωση, από λύπηση μέχρι και θυμό! Το τέλος , TOP! Είναι μια ιστορία που έχει μεταφερθεί πολλές φορές στον κινηματογράφο, αλλά και στο θέατρο και όχι άδικα αφού έχει έντονη θεατρικότητα και μπορείς ακόμη και αν την «ακούς» να την κάνεις εικόνα! 

Ο Ντόριαν Γκρει, το πορτρέτο του το οποίο αναλαμβάνει ένας ζωγράφος ονόματι Μπαζιλ, διαπιστώνει πόσο αρέσκεται στην εικόνα του, κάνοντας την ευχή να διατηρήσει για πάντα τη νιότη του, και την ομορφιά του! Τσουπ, η ευχή του γίνεται πράξη, και αντί για τον ίδιο που κρατάει απαράλλαχτη την εικόνα του, το πορτρέτο του αρχίζει να αλλοιώνεται σταδιακά, ακολουθώντας τη διαφθορά και τις ακολασίες που ζει, επηρεασμένος από λόρδο Χενρι. Ετσι, παρακολουθούμε σταδιακά την άνοδο και την πτώση του Ντόριαν Γκρει, και μέσα από αυτήν αναδύονται ένα σωρό θέματα,από την εξιδανίκευση της νεότητας, την εμμονή, μέχρι την τέχνη και την σεξουαλικη ταυτότητα! 

Ένα βιβλίο που συζητήθηκε, και μάλιστα προκάλεσε πολλές αντιδράσεις από την πρώτη φορά που δημοσιεύτηκε, το 1890 και παραμένει μέχρι και σήμερα επίκαιρο ενω προσφέρεται για πολλή ανάλυση και τροφή για σκέψη! Εχτές σας είχα γράψει περισσότερα , αλλά προτιμώ να είμαι αυθόρμητη και να μην πιέζομαι , οπότε θα κλείσω το κείμενο εδώ! Και πλάκα πλάκα, δεν έχω δει ποτέ καμιά ταινία! Να το βάλω στο πρόγραμμα! 

 Χριστούγεννα χωρίς δώρα δεν γίνεται! Για αυτό, σε συνεργασία με το αγαπημένο μας βιβλιοπωλείο Διαγώνιος στην Νέα Μάκρη, σας κάνουμε δώρο ένα βιβλίο της επιλογής σας, αξίας έως και 20 ευρώ, για να σας κρατήσει συντροφιά τις γιορτινές ημέρες!

Ακολουθήστε μας στο instagram εδώ & εδώ , και δείτε τα βήματα για να δηλώσετε συμμετοχή!

Καλή επιτυχία!

  Ένα μικρό βιβλίο από αυτά που σου μένουν στο μυαλό για ποικίλους λόγους. Αφηγήτρια είναι μια ηλικιωμένη, χήρα, νοσηλεύτρια και μητέρα, η οποία θα χρειαστεί να μείνει για ένα διάστημα με την κόρη της, και την κοπέλα της. Μια γυναίκα που δεν μπορεί να δεχτεί ότι η κόρη της είναι ομοφυλόφιλη, και που όπως βλέπουμε ούτως ή άλλως δεν γνωρίζονται πολύ καλά. Μέσα από αυτήν τη συγκατοίκηση θα αναγκαστεί να προσπαθήσει να γνωρίσει την κόρη της, και όχι απαραίτητα να την καταλάβει ακόμη και να κάνει μια υποτυπώδη προσπάθεια. Ο τρόπος που μεγάλωσε, οι προκαταλήψεις και τα δεσμά που την κρατάνε στα πιστεύω της δεν την αφήνουν να μπορέσει να αγκαλιάσει το παιδί της- ακόμη και αν προσωπικά αυτό μου φαίνεται αδιανόητο!

Η κόρη της, είναι μια ηρωίδα που αν και υπάρχει στο βιβλίο δεν ακούγεται τόσο. Η κύρια φωνή είναι της μητέρας, και λογοτεχνικά αυτό το βρήκα πολύ ενδιαφέρον, αφού περνάει τα μηνύματα από την «αντίθετη» πλευρά. Η γυναίκα αυτή ανασύρει συνεχώς μέσα από τα λεγόμενα και τις σκέψεις της όλες αυτές τις προκαταλήψεις που έχουν διαμορφώσει τις συνειδήσεις παλαιότερων γενιών. Η ζωή της κόρης της - η οποία είναι και ακτιβίστρια - έρχεται σε πλήρη αντίθεση με την ήρεμη και ήσυχη ζωή της μητέρας, η οποία αναρωτιέται συνεχώς πού μπορεί να έφταιξε και να πιστεύει ότι η ομοφυλοφιλία της κόρης της είναι κάτι παροδικό. Φυσικά, η πατριαρχία στέκει γοερά ακόμη και αν ο πατέρας της ιστορίας δεν υπάρχει πλέον εκεί μαζί τους. Ένα πολύ δυνατό κείμενο, σκληρό, με εσωτερική πάλη και αντιφάσεις. Τα ερωτήματα που γεννά πολλά. Μια πρωταγωνίστρια που αν και μπόρεσα να καταλάβω, όσο και να με νευρίασε, άκρως ρεαλιστικό κείμενο δεν με άφησε αμέτοχη. Τα συμπεράσματα; Ακόμη περισσότερα! Αν μη τι άλλο είναι ένα βιβλίο που προβληματίζει - εύχομαι βέβαια από τη σωστή μεριά της ιστορίας. Οι οικογενειακές σχέσεις, και ιδίως η δύσκολη σχέση μητέρας και κόρης θα είναι πάντα στο προσκήνιο, όπως και σε αυτό το βιβλίο, που όμως αναφέρει σε τόσο μικρή έκταση ένα σωρό ακόμη κοινωνικά θέματα όπως η ομοφοβία,η γονεϊκή αποξένωση, η πατριαρχία, οι κοινωνικός και εργασιακός ρατσισμός, και το αιώνιο ερώτημα : Μπορείς να αγαπήσεις κάποιον ουσιαστικά χωρίς να δέχεσαι αυτό που είναι στην πραγματικότητα ;

 Ένα μοναδικό μυθιστόρημα, που θα σε κάνει ταυτόχρονα να κλάψεις και να γελάσεις! Η Ραραού, αυτή η γλυκόπικρη πρωταγωνίστρια, μας αφηγείται τη ζωή της, όντας πλέον ηλικιωμένη , μια ζωή που δίχως άλλο έχει πολύ ενδιαφέρον, και μέσα από αυτήν βλέπουμε και όλη την ιστορία της Ελλάδας πριν, κατά τη διάρκεια και μετά την κατοχή. Βλέπουμε τη ζωή της οικογένειας της, πώς μεγάλωσε στην επαρχία , τη σχέση με τη μητέρα της και τις επιλογές της προκειμένου να μπορέσουν να ανταπεξέλθουν , τη ζωή στην επαρχία με τόσους πολλούς ήρωες που θα αγαπήσεις, θα πονέσεις και θα συμπαθήσεις , και έπειτα τη ζωή στην Αθήνα, μετά την απελευθέρωση, και την δυνατότητα για μια νέα αρχή. Εκεί που γελάς με μαύρο δάκρυ, που βλέπεις ότι η ηρωίδα έχει τη δική της φωνή, και η αφήγηση είναι τόσο ζωντανή, η ηρωίδα τόσο καλά χτισμένη, έρχονται κάποια κομμάτια βιβλίου τόσο δυνατά, που σε παρασέρνουν και σε κάνουν να κλαις . Προσωπικά δε θα ξεπεράσω το σημείο που μας εξηγεί τον τίτλο του βιβλίου - αλλά δε θα πω παραπάνω για να μην σας το χαλάσω!

 Άλλο ένα πεντάστερο βιβλίο για φέτος!

Τι πιο ωραίο από τα σε βρίσκουν κάποια βιβλία τη στιγμή που τα χρειάζεσαι; Δηλώνω μαγεμένη! Ο Φάρος της Βιρτζινια Γουλφ από εκδόσεις Δώμα, σε μετάφραση Μαργαρίτας Ζαχαριαδου, ένα από τα πιο γνωστά βιβλία της Βιρτζινια Γουλφ - και η δεύτερη επαφή μου μαζί της, που στέφθηκε με απόλυτη επιτυχία!

Και αυτό γιατί , ήταν ένα βιβλίο που με έκανε να ερωτευτώ ξανά την λογοτεχνία! Μια επίσκεψη στον φάρο αλλά και ένας καιρός που ανατρέπει τα σχέδια είναι η αφορμή για να ξεκινήσει αυτή η ιστορία, μια ιστορία χωρίς ιδιαίτερη πλοκή αλλά με μεγάλο βάθος μέσα από τους πολλούς και διαφορετικούς χαρακτήρες που βρίσκονται έρμαια του χρόνου που περνάει και σαρώνει τα πάντα στο πέρασμα του, άλλοτε με πολλές αλλαγές και άλλοτε με στασιμότητα. Ζωντανό , ρηξικέλευθο, με τον φάρο να στέκει εκεί σαν σύμβολο σε κάνει να αναρωτιέσαι τι είναι τελικά πραγματικό και τι όχι! Ένα πολυδιάστατο βιβλίο για το πέρασμα του χρόνου, μέσα από το οποίο αναδύονται και θέματα όπως ο φεμινισμός και η τέχνη!

Μιας και το ερωτεύτηκα από τη μετάφραση του , θα ήθελα πολύ να το διαβάσω και στο πρωτότυπο ! Εσείς πότε βιβλίο ερωτευτήκατε τώρα τελευταία ;